5 แมร่ง

 

หมายเหตุ: จริงๆเขียนตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว แต่ด้วยปัญหาทางเทคนิค เลยดีเลย์ซะงั้น แล้วอยากจะบอกว่า ทำไมคนรอดูหนังหน้าโรง มันหายไปจากเมื่อวานขนาดนั้นอ่ะ???

ก่อนจะ 5 แมร่งกัน ก็ขอเกริ่นถึง “เพลง” ที่เคยจะแนะนำให้ฟังกันสั้นๆว่า อยากให้ลองฟังเพลงของ FORTe’ ที่ตอนนี้มี “กลับไปเป็นเพื่อนกันไม่ได้อีกแล้ว” และ “ตัดใจตั้งแต่แรกเจอ” ออกมาให้ฟังกันแล้ว น่าจะถูกใจใครหลายคน (โดยเฉพาะ บุคคลประเภท บริโภคเพลงดี ไม่มีเลือกค่าย ... เพราะวงนี้เป็นศิลปิน RS 555+ ... โดยส่วนตัว ผมเองชอบ RS มานานแล้วนะ แต่แบบว่า ช่วงหลัง รับไม่ได้จริงๆ!!!)

อีกศิลปินก็มาจากค่ายเดียวกัน นั่นก็คือ The Worm ที่ฝีมือจัดจ้านไม่แพ้กัน (น่าสงสารเหลือเกินที่มาอาศัยชายคาลาดพร้าว ... ที่ซึ่งประหารศิลปินดีๆเป็นว่าเล่น) ที่มีซิงเกิ้ลเปิดตัว “ไม่บริสุทธิ์ใจ” มาให้ชายหนุ่มฟัง และปวดร้าวใจไปเล่นๆซะอย่างงั้น

สุดท้าย ขอแนะนำวงนี้ละกัน “Circle 22” ที่ไม่รู้ว่า มาแนะนำตอนนี้จะช้าไปไหม เพราะเพลงของวงน้องใหม่วงนี้ ฮิตติดลมบนไปแล้วครับพี่น้อง ^^; เอาเป็นว่า เพลงเนื้อหาน่ารัก แต่ชื่อ โ ค ต ร จะลึกลับอย่าง “ผู้ไม่ประสงค์ออกนาม” ก็ควรหาเวลาฟังดูบ้าง แม้เพลงจะ “แว๊นซ์” ไปหน่อยสำหรับผมนะ แต่พอฟังแล้ว ก็อาจจะอุทานว่า “แมร่ง” ได้ เพลงต่อมา คือ “ยิ้มไม่ออกก็จะยิ้ม” ที่มีท่อนฮุคเหมือนชื่อเพลงเปี๊ยบ ก็เล่าถึงผู้ชายเข้มแข็งแบบเท่ๆได้ (อยากร้องไห้สัตว์ๆ แต่ไม่ร้องเว้ย กรูจะยิ้ม 555+) เพลงสุดท้ายที่จะแนะนำ คือ “เหงาไม่มีเหตุผล” ซึ่งส่วนตัวมองว่า “ไม่มีเหตุผลที่จะไม่ฟัง” ครับ ซึ่งเมื่อประมวลทั้ง 3 เพลงเข้าด้วยกันแล้ว อยากจะบอกว่า วงนี้แปลกนะ โดยส่วนตัวผมรู้สึกว่า วงนี้ เพลงของเค้านั้น “3 เพลง 3 รส 3 สไตล์” เลยล่ะ (วงนี้ อยู่ใต้ชายคา Sony Music มั้งนะครับ)

 

 

 

จะเข้าเรื่อง “5 แมร่ง” แล้ว จึงขอระบุคำเตือน ดังนี้

- ดู “5 แพร่ง” มาแล้ว เพราะฉะนั้น ก็เขียนตามประสาคนดูแล้ว “สปอยล์” โ ค ต ร เยอะ

- เขียนขึ้นจากความเห็นส่วนบุคคลล้วนๆ มองไม่ตรง เห็นไม่เหมือน หยิบยกคำอ้างของใคร ก็ตัวใครตัวมันละกัน

- ใครยังไม่ได้ดู ห้ามอ่าน!!!

- ใครที่ยังไม่ได้ดู และคิดว่า จะไม่ดู ก็ห้ามอ่าน!!! เพราะ มันต้องมีใครสักคนล่ะวะที่มากระตุกต่อมให้คุณไปดู

- ใครที่ดูแล้ว ลองมาแลกเปลี่ยนทัศนะตามประสาคนดูวันแรก(ๆ)กันนะ ^^;

 

 

 

“สปอยล์” นะ โปรดระวัง

 

 

 

 วันนี้เป็นวันแรกของการฉาย “5 แพร่ง” (09.09.09) ซึ่ง “แมร่งแรก” ก็คือ “ปรากฏการณ์ 5 แพร่ง” เพราะ พอไปถึงเมเจอร์รังสิต ก็เจอกระแสมหาชนจำนวนหลายพัน ออกันอยู่หน้า Box Office (ตั้งแต่เรียน มธ. มา 4 ปีกว่า ไม่เคยมีเหตุการณ์คนรอดูหนังไทยมากขนาดนี้มาก่อน ... จะบอกว่า วันที่หนังฝรั่งฟอร์มใหญ่เข้าวันแรก ก็ยังไม่ขนาดนี้!!!) ตอนที่มาถึงเมเจอร์เนี่ย ยังไม่ 18.00 น. เลยมั้ง แต่จองได้รอบ 20.00 น. (ที่นั่ง 150 บาทด้วย ถ้า 120 บาท เต็ม!!!) ทั้งๆที่อัดรอบฉายทุก 20 นาที?!?

 แน่นอนว่า ในฐานะผู้ชมที่ปลาบปลื้มกับ “สี่แพร่ง” มากๆ จะบอกว่า ชอบ “คนกลาง” มากที่สุดจากภาคก่อน ในขณะที่เรื่องอื่นๆ เช่น

- “เหงา” ก็ยังมองว่า ผีแมร่งเลว ไร้เหตุผล อีบ้า!!! (แต่ตอนนี้ ผมว่าตอนจบหวีดสุดแล้ว)

- “ยันต์สั่งตาย” ที่มองว่า เหนือคนธรรมดาอย่างเราจะดู วิธีการแต่งภาพมัน Hollywood ชัดๆ เข้าใจยาก

- “เที่ยวบิน 724” (ใช่มั้ย?) ที่ไม่รู้สิ มันแบบว่า เฮอะๆ

แต่ไม่ใช่ว่าทั้งสามเรื่องไม่ดีนะ ผมว่ามันดีมาก (เมื่อเทียบกับคุณภาพหนังไทย!!!) แต่ใจที่จดจ่อรอคอย “5 แพร่ง” มันช่าง “แรงกว่าเดิม” จริงๆ (โดยเฉพาะตอน “คนกอง” ที่รอดูว่า จะแฝงอะไรคล้ายๆคลึงๆกับภาคก่อนบ้างไหม)

เอาเป็นว่า โดยส่วนตัว ผมจัดความเป็น “ที่สุด” ออกเป็น 5 ที่สุดจากทั้ง 5 แพร่ง เพื่อแสดงให้เห็นความ “แมร่ง” ของทั้ง 5 แพร่งดังนี้ (เรียงตามลำดับในภาพยนตร์)

 

สร้างสรรค์สังคมที่สุด: หลาวชะโอน

หลังจากที่ ปวีณ อัดคนดูยับด้วย “บอดี้ ศพ#19” และ “ยันต์สั่งตาย” ผมก็หวาดกลัวงานของคุณพี่กอล์ฟว่า งวดนี้จะต้องปีนบันไดดูอีกหรือไม่ แต่เปล่าเลย เรื่องนี้ แม้ยังคงมีกลิ่นอายเดิมๆจากการถ่ายภาพ และสอดแทรกของถนัดอย่าง CG อยู่บ้าง แต่มุมมองที่แตกต่างออกไป และสอนใจพวกป่วนเมืองปาหินได้ดี เห็นจะเป็นการบอกให้รู้ว่า “โลกมันกลม อย่าคิดว่าปาใครก็ไม่รู้” โดยเฉพาะฉากจบของตอนนี้ ที่ยิงยาวตั้งแต่ฉาก “โดนมั่งแล้วคร่ำครวญทำไม” ลากไปจนถึง “เปรตตัวเก่ามันกำลังจะไปเกิดแล้ว แปลว่ามีเปรตตัวใหม่มาแทนที่” ฉากนี้ ตอนจบมุมกล้องสวยมากครับ (น้องเก้า พระเอกของเรื่อง เล่นได้ถึงอารมณ์พอสมควรครับ เพราะเรื่องนี้ มีตั้งแต่ฉากฮึกเหิมกำลังจะปา ฉากสลดเพราะเห็นคนที่ถูกปา ฉากกลัวผี ฉากกลัวตาย ฉากตายแล้วพบจุดจบ ทุกฉาก ถ่ายทอดได้ครบรสครับ) เรื่องนี้ ผมให้เป็นลำดับ 2 จาก 5 ครับ

อยากจะฝากให้พวกปาหินสละเวลาสัก 3 ชั่วโมง ไปนั่งดูอะไรที่มันประเทืองสมองขี้เลื่อยของตนดูบ้าง จะได้รู้ว่า “ถ้าคุณโดนบ้าง คุณจะตั้งตัวไม่ทัน เลิกฮึกเหิมเถอะ พวกวัยรุ่นเลือดร้อน สมองขี้เลื่อย”

 

“ทำไม” ที่สุด: ห้องเตียงรวม

การรอคอยลำดับที่ 2 รองจาก “คนกอง” ของผมก็คือ ห้องเตียงรวม ที่เปิดฉากด้วยการ “ดึงกระจกออกจากขาอาทิตย์” (อาทิตย์ แสดงโดย “แดน”) ผมชอบมากและอุทานออกมาว่า “คุณวิสูตรแมร่งซาดิสม์ว่ะ” ซึ่งเป็นการอุทานแบบชื่นชมว่า ช่างเป็นภาพที่สวยงามเสียนี่กระไร ซึ่งฉากต่อมา คือ “ฉากเผชิญหน้าพยาบาลสาว” ผมชอบครับ (เธอชื่อ “ซี” ซีน่ารักครับ ใครเห็นด้วยกับผมบ้าง 555+ ^^;) โดยรวม เรื่องมันดูจะไร้เหตุผลและ “ทำไม” ในความรู้สึกผมอยู่มากว่า “อาทิตย์ทำผิดอะไร? ทำไมต้องเป็นอาทิตย์ที่โดน? ทำไมต้องเป็นร่างอาทิตย์? ทำไมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ??????????????” ถึงจะมีบางมุมที่เห็นความ “กวนตีน” ของอาทิตย์อยู่บ้าง แต่มองว่า ไม่เห็นจะต้องซวยขนาดนั้นเลย

ผลงานลำดับแรกของบอสใหญ่ GTH ผมว่า มันออกมาได้สวยงาม แม้จะมีคำว่า “ทำไม” แต่ผมให้ความชอบในลำดับ 3 จาก 5 ครับ ส่วนพ่อหนุ่มอาร์เอสดั้งเดิม ไม่อยากจะเชื่อว่า สีหน้า ท่าทาง บทบาทของเขาจะพัฒนาไปจากเดิมมาก จนผมเองทึ่งและตกหลุมรักการแสดงของแดนไปได้อย่างไม่รู้ตัว (เรียกว่า “เผลอตัวเผลอใจไปชอบได้ไงวะ?” ดีกว่า)

 

ออกทะเลที่สุด: Backpackers

ต้องบอกว่า ความติ่นเต้นของตอนนี้ น้อยที่สุดเลยล่ะ เมื่อเทียบกับตอนอื่นๆ เพราะตัวอย่างตัดมาก็ “ซอมบี้” ซะขนาดนั้น เลยเดาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆไว้หมดแล้ว แล้วก็ไม่ค่อยแหกจากที่เดาด้วยสิ เฮ้อ!!! (ให้คะแนนก่อนละกัน ผมให้เรื่องนี้ได้ลำดับที่ 5 ละกันนะครับ)

เปิดเรื่องด้วยความขาว (หื่นซะงั้น) น่ารัก สดใสของนักท่องเที่ยวสาวชาวญี่ปุ่น (ลืมผู้ชายที่มากับเธอซะ!!!) และอาจจะยิ่งคลั่งมากขึ้น เมื่อถึงฉากที่เธอรับโทรศัพท์บนรถ พระเจ้าช่วย!!! เสียงเธอช่างอาโนเนะ เคโระ ชินโนะสุเกะเหลือคณา (หื่นๆๆ) แต่เมื่อเรื่องไถแถถะแล่ดแถ่ดแถ่ดมาเรื่อย ก็จะพบว่า ปมของเรื่องมันดูนัวๆพิลึก เหมือนดู Dawn of the Dead ผสมๆหนังซอมบี้พิลึกๆ แถมตอนจบของเรื่องเนี่ย ส่วนตัวไม่โอเคเลยนะครับ “กระโดดกัดคอ Somebody” มันไม่ค่อยงามเท่าไหร่นะ กับฉากจบแบบนี้ (“แน็ค” แทบไม่ได้แสดงอะไร และไม่สมกับการเป็นนักแสดงนำ ผมว่า “เด็กน้อยซอมบี้” เล่นดีมากนะ รวมไปถึง “สาวชาวอาทิตย์อุทัย” ด้วย)

 

สะเทือนใจที่สุด: รถมือสอง

ตอนนี้อาจจะทำให้ธุรกิจเต๊นท์รถมือสองร้องไห้ได้ไม่ยาก เพราะมาถึงก็ตีแผ่ความเลวของ “พี่นิโคล” อย่างแยบยล (แต่รู้สึกเหมือนช่วงต้น พี่นิโคลตีบทไม่แตกเลย) แล้วเรื่องก็เล่าๆไปตามประสา อาจมีแทรก “ผีมาลัย” “ผีไส้ไหล” ออกมาบ้าง แต่ออกจะดูงงๆไปหน่อย มาชัดเจนก็ “ผีไฟไหม้” ที่ไม่รู้ว่าไปยืมมือ “ปวีณ” มาหรือเปล่า เพราะเห็นแล้ว คิดถึง “ยันต์สั่งตาย” เหลือเกิน แต่อยากจะบอกว่า ตอนจบเนี่ย มันปวดร้าวใจผู้เป็นแม่อย่างเดี๊ยนเหลือเกิน (เอ่อ ขอโทษครับ ผมอินไปหน่อย) การสูญเสียโดยความผิดพลาดของตนเอง มันเจ็บปวดมากนะครับ

เรื่องนี้ พอเริ่มหนักดราม่ามากขึ้นเรื่อยๆ ดูเหมือนพี่นิโคลจะเล่นได้ถึงอารมณ์มากขึ้น อาจเพราะความเป็นแม่ในชีวิตจริงทำให้เข้าใจว่า การสูญเสียลูกเป็นอย่างไร? การตระหนกหวาดหวั่นพรั่นพรึง ถ้าลูกหายไปเป็นยังไง? และฉากจบ ก็แสดงได้อย่างเข้าใจว่า “สูญเสียจนเสียสูญ” เป็นอย่างไร? (เรื่องนี้ผมให้เป็นลำดับ 4 ครับ)

 

โ ค ต ร พ่อ โ ค ต ร แม่หักมุมที่สุด: คนกอง

ใครที่ยังจำ “คนกลาง” ได้ ก็พอจะเข้าใจว่า “อีตานี่” (ผมเรียกแบบนี้ เพราะผมชอบงานพี่ เฟรี่ยๆ นะครับ) เป็นจอมหักมุมของโลกคนหนึ่ง (ขนาดนั้นเลย!!!) แต่คุณลืมเรื่องเหล่านั้นไปเสีย และมาจับจ้อง “คนกอง” ให้ดี

ก่อนจะมาดู ได้แว่บอ่านบทวิจารณ์ของ “พี่เกี๊ยง นันทขว้าง สิรสุนทร” นักวิจารณ์ปาก(กา)หนักคนหนึ่งของวงการว่า “มาช่าเล่นเรื่องนี้ดีมาก” ซึ่งผมคงจะไม่เล่าว่า พี่ช่าเล่นดีอะไรยังไง แต่อยากให้ไปดูกันนะว่า พี่ช่าเล่นเป็นมาช่าแล้วมันจะ “ซ่าส์” ยังไง และแน่นอนว่า “ผีในเรื่อง” เมื่อกลายเป็น “ผีจริง” กองถ่ายเป็นอย่างไร มุมมองของ “คนกลางที่กลายมาเป็นคนกอง” เป็นอย่างไร ความน่ารักของบทที่ปูให้เกิดความเห็นอกเห็นใจในเพื่อนมนุษย์(ที่ไม่ใช่มนุษย์)ก็เป็นอีกจุดที่น่ารักนะ แล้วไหนจะเรื่อง “คนกองกลายเป็นคนตาย” ก็กลายเป็นเรื่องที่ “คนดูคิดไปเอง เดาไปเอง” และ “เพื่อนเข้าใจผิด” จนเรื่องเกือบยาว รวมไปถึง “ตายแล้วฟื้น” และยังมี “ตายแล้วไม่ตายแล้วตาย” (เอ่อ เขียนเอง งงเองแล้วนะครับ) ซึ่งประเด็นทั้งหมดเหล่านี้ ทำให้ผมไม่ลังเลใจที่จะให้เรื่องนี้เป็น THE MOST ในดวงใจผม พร้อมกับนั่งแท่นที่หนึ่งไม่เปลี่ยนแปลง สำหรับ “บรรจง ปิสัญธนะกูล” (คนกลาง และ คนกอง) ... อยากจะบอกว่า โดยส่วนตัวรู้สึกว่า ฉากที่พี่ช่าเล่นได้แย่ที่สุด (แต่นั่นหมายถึง เล่นได้ดีน้อยที่สุดในหนังเรื่องที่พี่ช่าเล่นได้ดีที่สุดในชีวิต) ก็คือ “ฉากจบของเรื่อง” ครับ

เหล่านี้ก็เป็นความรู้สึกของผู้ที่รอคอย “ห้าแพร่ง” อย่างใจจดใจจ่อ และขอบอกว่า ไม่เสียความรู้สึกนะครับกับการรอคอย เพราะการรอคอยทำให้รู้ว่า “ความคุ้มที่รอเป็นอย่างไร” และแน่นอนว่า เรื่องนี้ ถ้าจะให้ผมเรียกชื่อตามแบบฉบับผม ผมขอเรียกว่า “5 แมร่ง” ละกัน เพราะมันช่าง “แมร่ง” เหลือเกินครับ

ชื่อ

อีเมลล์

เว็บไซต์

ข้อความทดสอบ

โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่