วุฒิสภาอารมณ์ศิลปิน

                เกริ่นหัวแบบนี้อาจทำให้หลายท่านสงสัย มาเกี่ยวอะไรกัน แน่ล่ะครับ ต้นเดือนหน้า (มีนาคม 51) ชาวไทยพ้นวัยกระเตาะ จะต้องออกไประดมใช้สิทธิ์เสียงของตนเพื่อเลือกสมาชิกวุฒิสภาจำนวน 1 คน!!!

                อ่านไม่ผิดหรอกครับ ยิ่งคนในเมืองหลวงอย่างชาวเรา อาจจะยังไม่ทราบว่า รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ (ที่ผมอยากจะตั้งชื่อให้ว่า “รธน.ขาดๆเกินๆ” เพราะตั้งแต่ระบบ สส. แล้วครับ รวมเขตแล้วมี 3 คน แบ่งสัดส่วนอะไรเนี่ย? ว่างๆ อาจจะหยิบข้อเสียของ สส. แบบนี้มาให้ดูกันครับ) กำหนดให้เลือกสมาชิกวุฒิสภาได้แค่จังหวัดละ 1 คน (คิดไปได้? เมืองหลวงอันกว้างใหญ่ไพศาล มี สว. เท่ากับจังหวัดที่เล็กเหมือนเขตๆหนึ่งของกรุงเทพฯ) นั่นคือ จะมาจากการเลือกตั้ง 76 คน และที่เหลือจะมาจากการแต่งตั้งจำนวน 74 คน

                อารัมภบทมายาวนาน แน่นอนว่า แรงบันดาลใจในการเขียนเรื่องนี้เกิดขึ้นวันนี้ (8 กุมภาพันธ์ 51) หลังจากผมนึกครื้มอยากจะเห็นรายชื่อผู้สมัคร สว. กทม. ของเรา ที่ว่ากันว่า ใครๆก็หลบหลีก ไม่อยากจะลง เมื่อเปิดดู ก็พบว่าจริงด้วยครับ มีผู้สมัครเพียง 35 คน (ทั้งๆที่ คราวก่อน ถ้าจำไม่ผิด ผู้สมัคร สว. มีร่วม 200 กว่าคน) และจะบอกว่า ผมแทบจะไม่สะดุดชื่อใครเลย นอกจาก คุณรสนา โตสิตระกูล และ คุณนิติพงษ์ ห่อนาค ^^;

                คุณดี้ นิติพงษ์ จัดเป็นนักแต่งเพลงแถวหน้าของเมืองไทยคนหนึ่ง มีผลงานเพลงระดับชาติอันเป็นเพลงที่ใช้ในเทศกาลที่ยิ่งใหญ่ของชาวไทยหลายโอกาส จึงถือว่า พลิกความคาดหมายพอตัวกับการเลือกเบนเข็มสู่สนามการเมือง แต่ด้วยตำแหน่งที่ลงสมัคร ต้องถือว่า คุณดี้มีแนวโน้มจะเข้าไปนั่งแท่นเป็น(ว่าที่)สมาชิกวุฒิสภาสายสื่อมวลชนอย่างแท้จริง อาจมีส่วนในการออกกฏหมายอันคึกครื้นใจชาวไทยในบรรยากาศตึงเครียดก็ได้ แต่นั่นล่ะครับ ต้องขึ้นอยู่กับว่า ท้ายที่สุดจะได้รับเลือกเข้าไปหรือไม่?

                หากคุณดี้ได้รับการรับเลือกเข้ามา แน่นอนว่า กฏหมายใหม่ๆที่มีแนวโน้มจะทยอยออกมาในอนาคต อาจมีเรื่องของลิขสิทธิ์ในเชิงผลงานเพลงออกมาปกป้องคนในวงการมากขึ้น เอื้อประโยชน์ต่อธุรกิจเพลงมากขึ้นก็เป็นได้ (เพราะในปัจจุบัน เจ้าของสิทธิ์ต้องล้มหายไปจากวงการมากมาย เพราะการละเมิดลิขสิทธิ์ค่อนข้างรุนแรง อีกทั้งยังมี “คนมีสี” ร่วมขบวนการด้วย) รวมไปถึง ปัญหาการละเมิดศิลปะภาพยนตร์ (การเซ็นเซอร์ภาพยนตร์จนเกินพอดี)

                ผมเองไม่เคยใส่ใจสนใจว่า เหตุใดคุณดี้จึงลงสมัครครั้งนี้ แต่จากบทวิเคราะห์ก็มองว่า สนามเลือกตั้งคราวนี้ คู่แข่งที่แข็งแกร่งมีค่อนข้างน้อย การมีชื่อเสียง ไม่ว่าจะในวงการใดๆจำเป็นอย่างมากในสภาพการณ์ที่บ้านเมืองกำลังเบื่อหน่ายกับการเมืองแบบ “เดิมๆ” ขี้เกียจมองลึกไปถึงผู้สมัคร เลือกกาคนที่รู้จักโดยไม่เสียเวลาอันมีค่าในการศึกษาประวัติ เพราะท้ายที่สุด วนไปวนมาก็หน้าเดิมๆ และประเทศก็คงเดิม

                ในช่วงเทศกาลการเลือกตั้ง คาดหวังในใจลึกๆว่า จะมีเพลงเพื่อการรณรงค์จากปลายปากกาของว่าที่วุฒิสมาชิกนักแต่งเพลง เพื่อส่งเสริมทิศทางการเมืองไทยอีกครั้ง (ล่าสุด ตอนที่ผู้เขียนลงมือแก้ไขบทความนี้ โปงลางสะออนชิงจังหวะมาเป็นพรีเซนเตอร์ไปเสียแล้ว) และท้ายที่สุดนี้ อย่าลืมไปใช้สิทธิ์นะครับ ทั้งนี้ ผมไม่ได้เป็นหัวคะแนนใครนะครับ เพราะตัวผมเองขอเลือกคู่แข่งของคุณดี้ดีกว่าครับ ^^;

“บางที ความรู้ก็ไม่สำคัญเท่าความรู้สึกใคร่อยากเขียน”

- ณัฏวุฒิ ถาวรวิศิษฐพร -

ตามใจตน โดย คนๆหนึ่ง

ขอบคุณ และ สวัสดีครับ